Geniş bir terası tek parça değil, modül modül örttük

Bu evde teras, salonun önünden başlayıp cephe boyunca uzanıyor ve doğrudan bahçeye açılıyor. Alanın tamamını tek bir bioklimatik pergolayla örttük. Ama bu genişlikte tek parça bir tavan kurulamıyor; işin asıl kararı tavanın nasıl bölüneceğiydi.

Kanadın bir boy sınırı var

Bioklimatik pergolada döner kanatlar iki kiriş arasında taşınıyor. Belli bir boyu geçtiklerinde ortadan sehim yapmaya, yani sarkmaya başlıyorlar; kapandıklarında da contalar tam oturmuyor. Geniş alanlarda bu yüzden tavanı ara kirişlerle modüllere bölüyoruz.

Dışarıdan bakınca tek bir pergola görünüyor. İçeride ise her modülün kanatları kendi çerçevesinin içinde çalışıyor ve kısa açıklık sayesinde düz kalıyor.

Işık modüllerin çizgisini takip ediyor

LED şeridi yalnızca dış çerçeveye değil, ara kirişlere de yerleştirdik. Akşam yandığında her modülün çevresi ayrı ayrı çiziliyor. Böylece bu kadar geniş bir tavan, tek düze bir yüzey gibi durmuyor; ışık alanı parçalara ayırıyor.

Kanatlar açıkken

Kanatlar dik konuma geldiğinde tavan neredeyse tamamen açılıyor. Teras güneş ve hava alıyor, bahçeyle aynı alanın parçası gibi kullanılıyor. Kapatıldığında aynı alan yağmurda oturulabilecek bir üst örtüye dönüşüyor.

Renk: cepheyle aynı sıcaklıkta

Profil rengi cephenin sıcak tonuyla çatışmayan açık bir renk. Bu ölçüde bir yapı koyu renkte olsaydı evin önünde ağır bir kütle gibi dururdu; açık tonda cephenin bir parçası gibi okunuyor.

Kısaca

• Sistem: Bioklimatik pergola, döner alüminyum kanatlar
• Yer: Müstakil ev, bahçeye açılan teras
• Yapı: Cepheye bağlı, ara kirişlerle modüllere bölünmüş tavan
• Aydınlatma: Dış çerçevede ve ara kirişlerde LED şerit
• Renk: Cepheyle uyumlu açık ton

Teras genişse keşifte ilk konuştuğumuz konulardan biri modül bölümü oluyor. Ara kirişlerin ve kolonların nereye düşeceği, hem terası nasıl kullanacağınızı hem de pergolanın evin önünde nasıl duracağını belirliyor.